Johnnie Walker van Connie Palmen

Een literaire memoire van Connie Palmen‘s wording. N.a.v. wat Palmen er in een interview in de Volkskrant over zei had ik heel veel zin in dit boek. Wellicht omdat ik op zoek was naar wat haar werk 30 jaren geleden voor me deed maar geen enkel boek van haar daarna (al kocht en las ik ze allemaal). Nooit eerder annoteerde ik een roman zo heftig met potlood als De Vriendschap. Johnnie Walker las lekker weg in één zitting gisteren aan het eind van de dag, stevige zinnen, interessante schetsen. Herkenbare tijdsbeelden ook. De fascinatie voor Aktenzeichen XY …. Ungelöst en de Duitse opsporingsposters voor RAF leden in de jaren 70 bijvoorbeeld. Maar weinig koers of bestemming, en naast al het intellect raakt het nergens emotie. De hare niet en de mijne daarmee ook niet. Palmen zegt in het Volkskrant-interview dat het het diepste denken is wat ze in zich had nu. Johnnie Walker maakte gedurende de decennia ook veel stuk denk ik dan, het had zo veel meer brilliant mogen zijn. Dat is waar ik op…